Zorluğun içindeki detay kolaylık
Son otobüsü hatırlıyor musun?
Bak işte gidiyor!
Kapı açık, motor çalışıyor, şoför gaza yüklenmiş.
Koşarsın, bağırırsın.
Duymaz.
Otobüs gider.
Sen kalırsın.
O an, can yakar, içine oturur ama…
Ya taksi çağırırsın.
Ya birini ararsın.
Ya da yürürsün.
Yürürken düşünürsün.
Öğrenmeye başladın bile!
Bir dahakine 5 dakika erken çıkarsın.
O gün geç kalan “sen” değişir;
Zamanında gelen “sen” doğar.
Annen çok zamanlar demişti: “Evladım, erken çık.”
Zorluk ve baskı çoğu zaman annenden bile iyi, en kabiliyetli öğretmenindir.
Hiç altının çıkarılışını gördün mü?
Altın doğada saf bulunmaz. Toprakla karışıktır.
Kırılır, elenir, ayrılır.
Baskıya girer. Ateşten geçer.
Her aşamada arınır.
Kendi orada kalır. Ama mutlaka kalır.
Fazlalıklar gider.
Altın için süreç gereklidir.
İnsan için de öyledir.
Çocuk kalemi ilk tuttuğunda zorlanır.
Parmakları ağrır.
Harfler yamuk olur.
Uğraşır ve bir yıl sonra yazar.
İlk araba sürüşünü hatırlıyor musun?
Sert frenler, ani gaz vermeler… Gerilirsin. Azarlanırsın.Zamanla ustalaşırsın.
Doğada baskı süreklidir.
Avcı aç kalmaz, kalamaz.
Ya doyar ya ölür ama açlık devam etmez.
Avını bulmak zorundadır.
Avlanan hayvan da gelişir.
Daha hızlı koşar.
Daha iyi saklanır.
Hayatta kalma baskısı en iyi öğretmendir.
Spor yapan güçlü ve dayanıklı insanları görmüşsündür.
İlk gün salona gittiğin halini hatırla şimdi.
Onlar da o gün, senden farklı değillerdi.
Bugün daha iyi olmalarının tek bir sebebi var.
O ağırlığı senden daha çok kaldırdılar, sonra daha da ağırlarını…
Ve hiç bırakmadan devam ettiler.
Bunu yaparken de en ağırdan başlamadılar.
Bir plan yaptılar, bir program izlediler.
Benim yapamayıp onların yapabileceği ne var?
Hiçbir fark yok. Sadece daha çok gayret var.
Belki yeteneklisin ama unutma:
Disiplin, yeteneği her zaman yener!
“Antrenmanın her dakikasından nefret ettim. Ama dedim ki, bırakma. Şimdi acı çek, hayatının geri kalanını şampiyon olarak yaşa.”
Muhammed Ali
Ağaç da baskıyla büyür. Rüzgâr gövdeyi güçlendirir. Susuzluk kökü derinleştirir. Kış dayanıklılık öğretir. Şirketler de böyledir. Rekabet baskı oluşturur. Maliyetleri zorlar. Pazarın daralır. Kar azalır.
Güçlü firmalar rakipsiz değildir. Güçlü firmalar dirençlidir.
Bir baba düşün. Ev sorumluluğu var. İş yükü var. Dertleri var.
Bu baskı onu şekillendirir. Daha sabırlı, planlı ve dayanıklı olur.
Çocuk da baskıyla gelişir. Ama bu baskı ölçülü olmalıdır.Aşırı yük kırar. Hiç yük zayıflatır.
Doğru baskı güçlüyü üretir.
Pizza ustası olmak mı istiyorsun?
Hamura dokunmadan olur mu? Unu bilmeden olur mu? Fırını yakmadan olur mu?
Çıraklık geçilmeden ustalık olmaz.
Toplumlar da baskıyla olgunlaşır. Kriz dönemleri hafızadır.Kıtlık tasarruf öğretir. Salgın temizlik öğretir. Savaş birliktelik öğretir.
Odun ateşte altında pişer. Kömür böyle doğar. Hammadde dönüşür. Isı şekillendirir.
Peki baskı her koşulda iyi midir?
Hayır.
Kontrolsüz baskı yıpratır. Ama yönlü olan amacı olan baskı geliştirir. Fark burada başlar.
Zorluk kaçınılmazdır. Kaçan zayıflar. Yüzleşen büyür.
“Beni öldürmeyen şey, beni güçlendirir.”
Friedrich Nietzsche
Kömür fırında pişer. Ağaç rüzgârla güçlenir. Şirket krizle olgunlaşır. Yükü alan insan derinleşir.
Sana sorum şudur: Baskıdan kaçacak mısın? Yoksa onunla güreşecek misin?
Gerçek güç rahatlıkta değil, dayanıklılıktadır.
Yeter ki bırakma.
Gücün yetmediğinde, gerçekten zorlandığında, biraz gevşet, geri çekil ve tekrar asıl.
Ama asla tamamen terk etme, bırakma!
Ve dayanıklılık, ateşten geçerek kazanılır.
Peki, nasıl en iyi olursun?
“Her Zorun Kolay Formülü” için 17 yanıt
-
Mücadele etmenin, an itibariyle enayilik sayıldığı bir dönemdeyiz. Ağzında gümüş kaşıkla doğmak diye bir deyim vardır .imkan ile bir sonuç elde etmek değil. İmkanların aylığına rağmen Mücadelesi kıymetli insanın.
-
Bu soruya cevap:)
Yılmayan zorluk güçlendirir…
Emeğinize sağlık 👏👏👏
-
@ Bırakma. Şimdi acı çek, hayatının geri kalanını şampiyon olarak yaşa.” Evet belkide kararlılığın formülü bu. Azim ve sabr ile sebepler oluşturmaya devam etmek.
-
Baskı kalitede ortaya çıkar. Önemli olan biz o baskılara nasıl tepkiler veriyoruz. Baskılar geldiğinde doğru tepkiler verebilme gayretiyle…
-
Baskıda; göz çekmeden, gücü yettiğince kaslanır insan.. Vazgeçenler kaybetti..
-
İnsanoğluna her gelen kendisinden’ dır. Önemli olan karşılaştığımız herhangi bir zorlukta veya kolaylıkta deneyim çıkartmamız.
-
Nasıl en iyi olurum?
Yavaş yavaş.
Biraz daha dayanarak.
Gücümün yettiği kadar.
O zaman biraz daha güçlenirim.
Bırakıp gitmek yok ama.
-
baskıyı kötü ve hayatın bize bir oyunu gibi görürdük. Meğer bizi geliştiren ve hazırlayan bir süreçmiş
-
Asla pes etme, yani insana lazım eylem azim.
-
Beni öldürmeyen şey güçlendirir
-
İnsan düştügü yerden kalmayı bilmeli, pes etmemeli. İnsan o zaman güçleniyor, olgunlaşıyor, yetişiyor. Yarışı kazananlar çok az bir farkla mücadele ile kazanıyorlar
-
Büyütmekde olduğumuz çocukların maalesef imkanlarımıza ortak olduğu ve yaşamımızdaki zorlukların pek farkında olmadıkları zamanlardan geçiyoruz.Gerçekten mücadele ve emek sahip olacağımız tüm taşınmazlardan daha kıymetli ..Çünkü uğrunda ne kadar yıpranmışsak o kadar değerli..Bu anlamda makalenizi çok beğendim.Yenilerini merakla bekleyeceğim.
-
Demir bile tavında dövülür atasözü ile bağdaşşaştırdım yazıyı,en sert metali bi şekil vermek için ısıtıp dövüyorsun?insan neden baskı yememeli ki,insan yokluk zamanı imkansızlıjkarvaltında marifetleniyor.
-
Zorun kolay formülü… yani iki zıtlık bir birisi ile ilişkili. Birisi yok ise ötekisi de olmuyor.
Garip ama anlatıldığı gibi, zor olan baskı ile kolay hale geliyor.Bunu insan anlayana kadar maalesef yolun yarısına çoktan gelmiş oluyor.
Sonra geriye dönüp bakıyoruz keşke bunu bize birisi anlatsaydı… Keşke kulağımı çekseydi anlamadığımda. Keşke baskı verseydi zorlasaydı beni.
Yada keşke internette öylesine bir sitede öylesine bir makalede gördüğümde ben kendim üzerinde azıcık düşünüp anlasaydım….
-
Baskıyı kabul et ve gerçekten kaçma
Çok anlamlı ve güzel bir yazı olmuş
-
Güzel bir yazı olmuş. Devamını bekleriz.
-
Bu sıcaklar da çekilmez oldu
Bu kış çok soğuk
Bu beyaz bela kar firtinasida nerden çıktı
Yine mi yağmur yağacak islanacagim
Her zaman bulunduğumuz durumun müşterisi var ama biftek biz müşterisi değiliz çünkü memnun değiliz bize iyi gelecek olan aslında bizi zorlayan hayatta kalmamızı sağlayan zorluklar ama farkında değiliz. Farkı farkeden değil miyiz acaba
Bir yanıt yazın