ÇİLE

Herkesin aşina olduğu bir kelime dimi. Birde çile çekmek diye deyimi vardır. Genelde insanlar bu deyimi nerede kullanır?

Hedefine ulaşan birisi ben buraya gelene kadar ne çileler çektim!

Yâda çocuğunu yetiştiren anne, onu bu hale getirene kadar ne çileler çektim.

O halıyı dokumak, o arabayı almak, özetle o sonucu elde etmek için insanlar çile çektiklerini ifade ederler.

Peki, iyi tamamda çile nedir? Nasıl çekilir?

İşte burada basite disipline olmanın ve bedel ödemenin kaçınılmaz formülü. Aynı zamanda başarının sırrıdır çile çekmek. Çünkü Anadolu’da kadınıyla erkeğiyle çile çekmesini bilir. Neden mi? Çünkü geleneksel ve yaşayan bir silahın yani okçuluğun en temel eğitimi çile çekmek diye adlandırılır. Tabi onunda kendi içinde bir prosedürü vardır. Ya çile çeker güçlenir, ya da çileden çıkarsınız devam edemezsiniz. Kim hangi sporu yaparsa yapsın, ne kadar kuvvetli olursa olsun, fizyolojide kendine has organize olan ve güçlenmeyi sağlayan bir yöntemdir çile çekmek.

Peki, neler kazandırır bu yöntem?

Hem sabırlı olmayı hem de duygusal kasların güçlenmesini sağlar, konsantrasyonu arttırır. Bunun yanı sıra hedef seçmeyi, hedefte kalmayı sağlar. Zihinsel hazırlığın yanı sıra fizyolojik gelişim destekler. İyi bir lider buna göre gelişim zemini oluşturur. Yöntemleri basitleştirir, yetiştirdiği bireyleri destekler ve güçlendirir. Ona o yolu kolaylaştırır. İnsan ise acelecidir ve hemen sonuca ulaşmak istediği için çile çekmek istemez. Çünkü acı çekmek istemez. Her işin kendine has disiplini vardır,  bununla beraber kavranması gereken basit detaylar özen gösterilmelidir. Ok atmanın, çile çekmenin detayı vardır.  Nedir o detaylar? Öncelikle yayın kabzasını kavramak gerekir ki, bir uzvun gibi senle bütünleşmeli. Hedefine konsantre olmak önceliktir.  Kiriş ipini ok çeker gibi germe ve gevşetme ile yapılan hafif bir eylemdir çok güç gerektirmez. Fiziksel tekrar hareketidir ve en basit kısmıdır. İnsan anatomisi bu harekete tekrar yapa yapa uyumlanır ve bunun için çalışan kaslar o organizasyon için otomatik örgütlenir. Bir insanın güçlü olması her konuda başarı sağlamaz. Hedefe yönelik bir güçlenme o konuda başarı getirir. İşte çile çekmek deyimi buradan gelir. Seni zihinsel ve fiziksel olarak hazırlar.

Peki, bu hazırlık neye zemin hazırlar?

Öncelikle insan sabırsızdır, sonuç için acele etmeye meyillidir. Çile çekmek yüksek libre yayla değil, daha düşük libre yayla yapılır. Yani hafiftir sporcuyu çok yormaz. Yani sporcunun çok iyi ok atabilmesi için basit olan,  hafif gelen o yayı düzenli ve sık tekrarla yapıyor olması gerekiyor. Çünkü bu hayatta bazen daha iyi bir performans için ya da daha fazla kazanım için şartlar zorlaşır. Zorlaşan şartlarda gerilim artar, tıpkı kaslarda olan gerilim gibi insanda gerilir. Bu gerilimi azaltmak öncesinde yapıp ettiklerine bağlıdır. Sınava bir yıl öncesinden hazırlanan bir öğrenci ile son ayda hazırlanan bir olur mu?

Peki, bu başka işlere nasıl yansır?

Çocuklar okula başlarken, harfler ve sesleri öğrenirler değil mi? Bilene çok basit gelen şeyler, onu öğrenenin nasıl zorlandığını anlamakta güçlük çekiyor. Çünkü insan unutan bir canlıdır. İyi bir öğrenci harfleri ve rakamları temelde ne kadar iyi kavrarsa ilerisi o derece iyiye doğru gider. O çocuk için o harfleri öğrenmek onun için bir çiledir…

İyi bir berber olmadan önce çırak yer süpürür. Çırağın yerleri iyi süpürmesi önce ağır gelir ama o çırağın çilesi yer süpürmesidir. Ne kadar iyi yer süpürür ve diğer detay temizlikte iyi olursa ileride iyi bir kalfa ve usta olması kaçınılmazdır. Çünkü okçuluğa heves edip başlayan kişi çileyi çekemeyip çileden çıkar ve okçu olamaz. Bugün yer süpürmeye gocunan çırak yarın ustalığa varamaz.

Peki, başka bir meslekte nasıl olur?

Bazı meslekler çıraklıkla başlar, bazı meslekler ise okul sırasında başlar ve biter ama iş sahasında yeniden başlar. Mühendis olursun ama tornavida senin çilen olur, aletleri tanımak ve yeri geldiğinde kullanmak sana çile olur ama üstesinden gelince, senden iyisi olmaz.

Belki bu örnekler çoğaltılabilir ama şimdi bu yazıyı okuduysan ve her ne iş yapıyorsan geçmişini düşün? Bulunduğun yere seni taşıyan zorlukları hatırlatmak, bulunduğun konumun kıymetini hatırlatabilir.

Yani mesele insan bedelini ödediği işin ustası olur. Usta ise yeni çırakları yetiştiren ve geliştiren bir lider olur.